Strona główna › Blog › Porady
Barcelona kojarzy się ze słońcem, plażą i wieczorami na tarasie, więc kiedy nad miasto nadciąga front znad Morza Śródziemnego, turyści często wpadają w panikę. Niepotrzebnie. Deszcz w tym mieście zwykle nie trwa cały dzień — to raczej gwałtowne, krótkie ulewy, po których szybko wraca słońce, ale nawet jeśli pogoda się zawzięła, Barcelona ma mnóstwo do zaoferowania pod dachem. Co więcej, deszczowy dzień to często najlepszy moment na odwiedzenie muzeów i atrakcji, które w słoneczne dni pękają w szwach — kolejki są krótsze, sale bardziej kameralne, a miasto na zewnątrz nagle puste i ciche. Zamiast czekać z parasolem, aż niebo się przejaśni, warto po prostu zmienić plan na taki, który wcale nie zależy od pogody. Poniżej trasa na deszczowy dzień w Barcelonie, ułożona tak, jak sam bym ją zaplanował, mieszkając tu na stałe.
Barcelona ma jedną z najgęstszych sieci muzeów sztuki w Europie, więc deszczowy dzień to naturalny pretekst, żeby wreszcie się do nich wybrać. Museu Picasso, ukryty w kilku średniowiecznych pałacach na Carrer Montcada w dzielnicy Born, pokazuje wczesne lata twórczości artysty i jest jednym z najczęściej odwiedzanych muzeów w mieście — dlatego warto kupić bilet online z wyprzedzeniem, żeby nie stać w kolejce pod dachem, który i tak nie osłania przed deszczem. W czwartki po południu (od 16:00) i w pierwszą niedzielę miesiąca wstęp bywa bezpłatny — warto sprawdzić dokładne godziny na stronie muzeum, bo potrafią się zmieniać.
Na wzgórzu Montjuïc, w monumentalnym Palau Nacional, mieści się MNAC (Museu Nacional d’Art de Catalunya) — kolekcja sztuki katalońskiej od romańskich fresków po modernizm, a przy okazji jeden z najlepszych punktów widokowych na miasto, nawet we mgle i deszczu, bo widok roztacza się już z okien i tarasu budynku.
MACBA, czyli Muzeum Sztuki Współczesnej w dzielnicy Raval, to z kolei dobry wybór dla kogoś, kto woli instalacje i sztukę powojenną, a plac przed muzeum — normalnie pełen deskorolkarzy — w deszczu pustoszeje, co samo w sobie jest ciekawym widokiem.
Fundació Joan Miró na Montjuïc, w budynku zaprojektowanym przez Josepa Lluísa Serta, to kolejna pozycja obowiązkowa dla fanów sztuki nowoczesnej — jasne, białe wnętrza sprawiają, że nawet w pochmurny dzień robi się tam przyjemnie widno.
Największy błąd, jaki popełniają turyści w deszczowy dzień w Barcelonie, to rezygnacja z Gaudiego, bo kojarzy się on głównie z Park Güell — a przecież większość jego najważniejszych dzieł da się zwiedzać w całości pod dachem. Sagrada Família to oczywisty wybór numer jeden: wnętrze bazyliki, z witrażami zalewającymi kolorowym światłem kamienne kolumny, robi jeszcze większe wrażenie, gdy na zewnątrz leje, bo światło wpadające przez szkło zmienia się w zależności od zachmurzenia. Bilety trzeba kupić online z konkretną godziną wejścia — to jedyny sposób, żeby ominąć kolejkę, deszcz czy nie deszcz.
Casa Batlló i La Pedrera (czyli Casa Milà), obie na eleganckiej Passeig de Gràcia, to kolejne punkty, które w całości zwiedza się w środku — od piwnic po dach. La Pedrera ma dodatkowo pofalowany dach z kominami przypominającymi żołnierzy, który wprawdzie jest na zewnątrz, ale zadaszony korytarz prowadzi tam z wnętrza budynku, więc krótka mżawka nie jest problemem, gorzej z ulewą.
Praktyczna wskazówka: w dni deszczowe kolejki do tych atrakcji bywają wyraźnie krótsze niż w słoneczne popołudnia, ale rezerwacja online z wyprzedzeniem i tak zostaje najpewniejszym sposobem na ominięcie tłumu — zwłaszcza latem.
Kryte targi to jedno z moich ulubionych miejsc na deszczowy dzień, bo łączą zwiedzanie z jedzeniem, a w Barcelonie mają też architekturę wartą zobaczenia samą w sobie. Mercat de la Boqueria przy La Rambla to ten najbardziej znany — kolorowe stoiska z owocami, szynką iberyjską i świeżymi rybami pod XIX-wieczną żeliwną konstrukcją. Warto pamiętać, że jest zamknięty w niedziele, a stoiska najbliżej wejścia od strony Rambli bywają wyraźnie droższe niż te w głębi targu — kilka kroków dalej ten sam sok czy tapas kosztuje mniej.
Mercat de Santa Caterina w dzielnicy Born ma z kolei charakterystyczny, falisty, kolorowy dach zaprojektowany przez pracownię Enric Miralles — i jest zdecydowanie mniej turystyczny niż Boqueria, więc ceny bywają bardziej uczciwe, a atmosfera bardziej lokalna.
Mercat de Sant Antoni, po latach remontu, to trzecia opcja — ogromna hala w dzielnicy Eixample, gdzie w niedziele odbywa się dodatkowo targ książek i płyt. To miejsce, gdzie robią zakupy sami mieszkańcy, więc jeśli chce się zobaczyć Barcelonę bez turystycznego filtru, to tam, a nie na Boquerii.
Na wszystkich trzech targach najlepiej zjeść przy barze z tapas w środku hali — zwykle taniej i świeżej niż w restauracjach dookoła.
Z dziećmi deszcz w Barcelonie bywa najtrudniejszy do zaplanowania, ale miasto ma kilka miejsc stworzonych właśnie na takie okazje. CosmoCaixa, muzeum nauki u stóp wzgórza Tibidabo, ma m.in. fragment prawdziwego lasu deszczowego pod dachem z prawdziwą wilgotnością i zwierzętami, a do tego interaktywne wystawy o fizyce i geologii, które potrafią zająć dzieciaki na kilka godzin.
L’Aquàrium de Barcelona w Port Vell to jedno z największych akwariów w Europie, ze słynnym tunelem podwodnym, przez który przechodzi się pod rekinami i płaszczkami. To też jedna z niewielu atrakcji w mieście, która w deszczowe dni bywa bardziej zatłoczona, bo wpada na ten sam pomysł wielu turystów naraz — warto kupić bilet online, żeby nie stać w kolejce na zewnątrz.
Dla starszych dzieci i czekoladoholików dobrym pomysłem jest Museu de la Xocolata w dzielnicy Born — niewielkie muzeum poświęcone historii czekolady w Katalonii, z rzeźbami z czekolady i degustacją w cenie biletu. To nie jest atrakcja na całe popołudnie, ale w połączeniu ze spacerem po krytych uliczkach Born i wizytą na Santa Caterina spokojnie wypełni resztę deszczowego dnia.
Czasem najprostsze rozwiązanie jest najlepsze, a chowanie się przed ulewą w centrum handlowym to coś, co robią sami barcelończycy, nie tylko turyści. Maremagnum w Port Vell, na końcu Rambli, przy samym porcie, to opcja z widokiem na jachty i morze przez ogromne okna — mieszanka sklepów, restauracji i kina, a do tego blisko L’Aquàrium, więc łatwo połączyć jedno z drugim.
El Corte Inglés na Plaça Catalunya to hiszpański dom towarowy, w którym da się kupić dosłownie wszystko, a na najwyższym piętrze zwykle znajduje się restauracja z widokiem na dachy miasta — dobre miejsce na kawę, kiedy czeka się, aż deszcz zelżeje.
Dla kogoś, kto woli nowocześniejsze centra, są Diagonal Mar przy plaży w północnej części miasta i centrum przy wieży Glòries — oba spore, z kinem, food courtem i klimatyzacją latem, choć trzeba liczyć się z dojazdem metrem, bo leżą dalej od głównych szlaków turystycznych.
Żadne z tych miejsc nie jest romantyczną wizją Barcelony, ale kiedy leje jak z cebra, a dziecko marznie albo buty przemakają, centrum handlowe z suchą przestrzenią i kawiarnią bywa najlepszą wersją planu B.
Barcelończycy na deszczowe popołudnie mają swój własny rytuał, i wcale nie polega on na zwiedzaniu muzeów. Jednym z ulubionych sposobów jest kino w wersji oryginalnej — kina VO (versión original) pokazują filmy z napisami zamiast dubbingu, co dla turystów bywa wygodniejsze niż hiszpańska wersja językowa — choćby w kinie Verdi w Gràcia, od lat ulubionym miejscu barcelońskich kinomanów.
Drugi rytuał to bar z vermutem — tradycja „hora del vermut” (godzina vermutu), czyli przedobiedniego drinka z oliwkami i przekąskami, żywa jest zwłaszcza w dzielnicach Gràcia i Poble Sec, gdzie małe bary z drewnianymi ladami zapełniają się właśnie wtedy, kiedy na zewnątrz robi się mokro i szaro.
Herbaciarnie, których w Barcelonie jest zaskakująco dużo — zwłaszcza w Born i Gràcia — to kolejna opcja na spokojne przeczekanie ulewy, często z niską muzyką i poduchami zamiast krzeseł, co samo w sobie jest przyjemną odmianą od zwiedzania.
Warto też po prostu wejść do pierwszej lepszej kawiarni z widokiem na ulicę i zamówić café con leche — obserwowanie, jak miasto radzi sobie z deszczem, jak ludzie biegną pod markizy sklepów, jak zmienia się rytm ulicy, to samo w sobie ciekawe doświadczenie Barcelony, którego nie da się mieć w słoneczny dzień.
Kilka rzeczy wartych wiedzenia, zanim wyjdzie się z hotelu w deszczowy dzień. Po pierwsze, metro działa normalnie i jest najlepszym sposobem przemieszczania się między atrakcjami — stacje są pod ziemią, więc deszcz nie wpływa na kursowanie, choć same przystanki autobusowe na powierzchni bywają zalewane, więc metro jest wygodniejsze niż autobus. Po drugie, warto spakować lekką, wodoodporną kurtkę z kapturem zamiast parasola — barcelońskie ulewy często przychodzą z porywistym wiatrem, który parasol wywraca w kilka sekund, a wąskie chodniki w starych dzielnicach jak Born czy Gòtic i tak utrudniają się nim poruszać.
Po trzecie, część atrakcji trzeba tego dnia po prostu odpuścić. Park Güell to w większości przestrzeń zewnętrzna — mozaikowe tarasy i alejki robią się śliskie i tracą swój urok w deszczu, więc lepiej przełożyć wizytę na inny dzień. Podobnie Bunkers del Carmel, punkt widokowy na wzgórzu ceniony za zachody słońca, w deszczu i przy słabej widoczności traci sens — a droga tam prowadzi stromymi, nieosłoniętymi uliczkami. Plaże, oczywiście, też odpadają jako atrakcja, choć spacer wzdłuż pustego wybrzeża w deszczu ma swój ponury urok, jeśli ktoś lubi taki klimat.
Na koniec — obuwie. Wodoodporne buty są ważniejsze niż parasol, bo brukowane uliczki starego miasta zbierają wodę w kałuże, których nie widać po zmroku.
Chcesz odkryć więcej tajemnic Barcelony? Zajrzyj do naszych sprawdzonych tras, ukrytych perełek i praktycznych wskazówek — wszystko czeka w jednym miejscu.
Sprawdzone porady, mniej znane miejsca i praktyczne triki na wyjazd do Barcelony — prosto na Twój e-mail. Bez spamu, wypisujesz się jednym kliknięciem.