Strona główna › Blog › Porady
Mieszkam w Barcelonie od lat i co sezon układam Polakom plany na kilka dni w mieście. Tydzień to dużo czasu: starczy na wszystkie najważniejsze miejsca i jeszcze na dwa wyjazdy pociągiem. Samochód nie jest do tego potrzebny, a w centrum i tak nie byłoby go gdzie zaparkować. Poniżej jest mój plan dzień po dniu. Przy każdym dniu podaję linię metra, ceny biletów, potrzebny czas i godzinę, o której warto wyjść z hotelu.
Mój układ to pięć dni w mieście i dwa dni wycieczek pociągiem. Ostatni dzień w mieście zostawiam na luz. Wyjazdy wstawiam w środek tygodnia: po dwóch dniach chodzenia po bruku godzina w pociągu dobrze robi nogom, a w dzień roboczy na Montserrat jest wyraźnie luźniej niż w weekend. Jeśli zastanawiasz się nad innymi kierunkami, porównałem je w tekście Jednodniowe wycieczki z Barcelony — góry, morze i średniowiecze.
Dwie zasady kolejności. La Boqueria w niedzielę jest zamknięta, więc Stare Miasto nie może wypaść w niedzielę. W poniedziałek zamknięta jest część muzeów, m.in. MNAC i MUHBA. Poniedziałek dobrze się więc nadaje na Gaudíego albo na wyjazd.
Bilety komunikacji miejskiej (strefa 1, czyli całe miasto):
Na wycieczki do Montserrat, Girony i Sitges kupujesz osobne bilety: T-casual na strefę 1 obejmuje tylko centrum miasta, Montserrat leży w strefie 4, Sitges w strefie 3, a Girona jest już poza systemem biletowym ATM.
Zaczynam od La Boquerii przed 10:00. Około 10–11 przychodzą grupy wycieczkowe i między straganami trudno się przecisnąć. Dojazd: metro L3, stacja Liceu. Z targu idę kawałek La Ramblą. Polecam przejść ją raz, ale nie siadać w tamtejszych ogródkach i trzymać telefon w kieszeni. Ulicą Ferran skręcam do Plaça Reial, a stamtąd na Plaça Sant Jaume, gdzie naprzeciw siebie stoją ratusz i siedziba rządu Katalonii.
Potem Carrer del Bisbe z neogotyckim mostkiem z 1928 roku i Katedra La Seu (16€, wejście na dach w cenie). Koniecznie zajrzyj do krużganka z trzynastoma gęsiami. W dzień roboczy rano jest tu najspokojniej. Kilka kroków dalej, przy Plaça del Rei, jest MUHBA, czyli muzeum historii miasta. Pod ziemią chodzi się tam po ulicach rzymskiego Barcino. Bilet kosztuje 7€, a w niedzielę od 15:00 i w pierwszą niedzielę miesiąca wstęp jest wolny. Na koniec Plaça de Sant Felip Neri, gdzie na murach kościoła wciąż widać ślady bombardowania z 1938 roku.
Trasa jest zwarta i w całości piesza, więc da się ją przejść samodzielnie z e-przewodnikiem po polsku w telefonie.
Na Sagradę Família rezerwuję pierwsze wejście rano, bo wtedy kolejki do kontroli są najkrótsze. Kto woli kolorowe światło zachodnich witraży, niech wybierze późne popołudnie, ale musi się liczyć z większym tłokiem. Bilet kosztuje od 26€, wejście na wieżę jest dodatkowo płatne. Kupuj go online kilka dni wcześniej, bo w kasie na miejscu bilety często są już wyprzedane. Dojazd: metro L2 lub L5, stacja Sagrada Família. Zarezerwuj sobie 1,5–2 godziny.
Stamtąd jadę L5 dwa przystanki do Diagonal i idę w dół Passeig de Gràcia. Najpierw mijam La Pedrerę, a potem dochodzę do kwartału, w którym obok siebie stoją Casa Batlló, Casa Amatller i Casa Lleó Morera. Moja rada: wejdź tylko do jednego domu Gaudíego. Casa Batlló kosztuje od 29€, La Pedrera mniej więcej tyle samo (od 29€). Wrażenia są podobne, więc nie ma sensu płacić za oba.
Wieczorem jadę z Passeig de Gràcia linią L4 dwa przystanki do Jaume I, czyli do El Born. Są tam bazylika Santa Maria del Mar, Passeig del Born i El Born CCM z wykopaliskami miasta z 1714 roku (wstęp wolny). Miejsc na kolację w okolicy nie brakuje.
Na Montserrat jedziesz pociągiem FGC linii R5 ze stacji pod Plaça d’Espanya (metro L1/L3), w kierunku Manresy. Na górę prowadzą dwie kolejki i od wyboru zależy, gdzie wysiadasz:
Najprościej kupić bilet łączony Trans Montserrat. Obejmuje metro, pociąg R5, jedną z kolejek i oba funikulary. T-casual tu nie wystarczy.
Na górze najpierw idę do bazyliki i do Moreneta, zanim dojadą autokary. Chór Escolania śpiewa zwykle o 13:00 w dni robocze (pon–pt) oraz o 12:00 w niedziele i święta; w soboty nie występuje. Ze szlaków najbardziej polecam wjazd funikularem Sant Joan i spacer łatwą ścieżką na Sant Jeroni (1236 m n.p.m.), około godziny w jedną stronę. Krótsza opcja to zejście do kaplicy Santa Cova, 20–30 minut w dół.
Montjuïc zwiedzam od góry, żeby przez cały dzień schodzić w dół. Rano jadę metrem L2 lub L3 do Paral·lel i przesiadam się na funikular. Obowiązują w nim bilety miejskie, więc kasuję T-casual. Z górnej stacji wjeżdżam kolejką Telefèric de Montjuïc pod zamek (osobny bilet, 12€ w jedną stronę). Zamek pilnuje portu i z jego murów widać całe wybrzeże (12€, w niedzielę od 15:00 wstęp wolny).
Z zamku schodzę pieszo przez ogrody i Mirador de l’Alcalde, mój ulubiony taras z widokiem na port i statki. Po drodze mijam Stadion Olimpijski i dochodzę do MNAC. Najlepszą częścią muzeum jest kolekcja fresków romańskich z kościółków w Pirenejach. Bilet kosztuje 12€. W sobotę od 15:00 i w pierwszą niedzielę miesiąca wstęp jest wolny, a w poniedziałki muzeum jest nieczynne. Taras przed MNAC, czyli Mirador del Palau Nacional, jest darmowy i po zmroku zbiera się tam najwięcej ludzi.
Wieczorem schodzę schodami do Font Màgica. Sprawdź aktualny harmonogram pokazów, bo w ostatnich latach bywały zawieszane z powodu suszy. Pokaz oglądam ze schodów od strony MNAC, a nie przy samej fontannie, bo stamtąd lepiej widać. Powrót z Espanya, metro L1/L3.
Drugi wyjazd zależy od tego, czego potrzebujesz po czterech dniach w mieście. Girona to historia i średniowieczne zaułki. Sitges to morze i spokojniejsze tempo.
Girona: pociągi dużej prędkości Renfe (AVE, Avlo) z Barcelona Sants jadą około 40 minut. Regionalny R11 z Sants albo Passeig de Gràcia jedzie około 1,5 godziny, a bilet kosztuje ok. 8–11€. Tanie Avlo trzeba rezerwować z wyprzedzeniem. Z dworca do starówki idzie się 15–20 minut. Zobacz:
Jeśli nie znosisz tłumów, unikaj długich weekendów i majowego festiwalu kwiatów Temps de Flors.
Sitges: pociąg Rodalies R2 Sud z Sants albo Passeig de Gràcia jedzie około 35–45 minut (bilet 4,60€; T-casual na strefę 1 tam nie sięga). Zobacz kościół Sant Bartomeu i Santa Tecla na cyplu, muzea Cau Ferrat i Maricel (wspólny bilet 12€) i promenadę nad plażą. Na Sitges wystarczy pół dnia. Inne miasteczka w podobnej odległości opisałem w tekście Barcelona pociągiem regionalnym — 6 miasteczek do odkrycia w 30–60 minut od stacji Sants.
Po dwóch wyjazdach robię dzień bez biletów wstępu. Zaczynam w Parku de la Ciutadella. Dojazd: metro L1, stacja Arc de Triomf, a dalej pieszo pod łukiem triumfalnym i wzdłuż Passeig de Lluís Companys. W parku znajdziesz budynek parlamentu Katalonii, staw z łódkami (wypożyczalnia działa cały rok) i monumentalną kaskadę, przy której budowie pracował młody Gaudí. Rano spotkasz tu głównie biegaczy i mieszkańców z psami.
Z parku do Barcelonety idzie się około 20 minut (albo L4, stacja Barceloneta). Latem na plażę przychodź przed 11:00, potem trudno o miejsce. Od listopada do kwietnia to raczej spacer promenadą aż do Port Olímpic niż kąpiel. Na obiad nie siadaj przy Passeig Joan de Borbó, gdzie wiszą zdjęcia paelli, tylko wejdź w wąskie uliczki samej dzielnicy. Paellę barcelończycy jedzą w porze obiadu, nie wieczorem. Na tapas polecam La Cova Fumada, której przypisuje się wymyślenie bomby (otwarte tylko do ok. 15:00–15:30, w niedziele zamknięte).
Po południu idę wzdłuż Port Vell i Moll de la Fusta do kolumny Kolumba, a o zachodzie przechodzę kładką Rambla de Mar. Powrót metrem L3 z Drassanes.
Ostatni dzień zaczynam w Parku Güell. Bilet do strefy monumentalnej kosztuje 18€, ulgowy 13,50€ (dzieci 7–12 lat, seniorzy 65+, posiadacze karty Targeta Rosa Reduïda i opiekunowie osób z niepełnosprawnością). Bilety są na konkretną godzinę, a te poranne szybko się kończą. Dojazd: autobus 24 z Plaça de Catalunya podjeżdża prawie pod górne wejście. Druga opcja to metro L3 do Vallcarca i ruchome schody pod górę. Zarezerwuj sobie 1,5 godziny.
Z parku schodzę pieszo do Gràcii, około 20 minut. To dawne osobne miasteczko z placami: Plaça del Sol, Plaça de la Virreina, Plaça de la Vila de Gràcia z wieżą zegarową. Po drodze stoi Casa Vicens, pierwszy dom Gaudíego (bilet od 21€). Obiad jem w okolicy targu Mercat de la Llibertat. Na zakupy polecam niewielkie sklepy przy Carrer de Verdi. Sieciówki są przy Portal de l’Àngel, droższe marki przy Passeig de Gràcia. W niedzielę większość sklepów jest zamknięta.
Na koniec zostawiam to, co da się przesunąć albo odpuścić. W deszczowy dzień jadę do CosmoCaixa (8€, dzieci poniżej 16 lat za darmo): linią FGC L7 do Avinguda Tibidabo, a potem około 15 minut pod górę. W drodze na lotnisko pamiętaj, że T-casual nie działa na lotniskowych stacjach metra L9 Sud, więc potrzebujesz biletu lotniskowego za 5,90€. Druga opcja to Aerobús za 7,75€ z Plaça de Catalunya. Na T-casual dojedziesz pociągiem Rodalies R2 Nord, ale tylko do terminalu T2. Z hotelu wyjeżdżam co najmniej 2,5–3 godziny przed odlotem.
Chcesz zwiedzić Barcelonę we własnym tempie?
E-przewodniki po polsku: trasa krok po kroku z mapą w telefonie i polskim lektorem przy każdym przystanku, działają bez internetu. Sześć tras, od 89 zł.
Sprawdzone porady, mniej znane miejsca i praktyczne triki na wyjazd do Barcelony — prosto na Twój e-mail. Bez spamu, wypisujesz się jednym kliknięciem.
