Strona główna › Blog › Porady
Mieszkam w Barcelonie od lat i prawie każda grupa, którą oprowadzam, pyta mnie o to samo: czy dobrze wybrali hotel. Zwykle wybrali dobrze, ale jeden błąd powtarza się często. Ludzie patrzą na zdjęcia i cenę, a nie sprawdzają, jak daleko mają do metra i co się dzieje pod oknem o pierwszej w nocy.
Przy kilkudniowym pobycie w Barcelonie w grę wchodzą cztery dzielnice. Każda pasuje do innego wyjazdu:
Przy każdej dzielnicy podaję orientacyjne widełki za noc w pokoju dwuosobowym w hotelu średniej klasy albo w porównywalnym apartamencie. Traktuj je jako punkt odniesienia, a nie cennik. W Barcelonie cena tego samego pokoju potrafi się podwoić między lutym a lipcem, a w czasie dużych targów i festiwali rośnie jeszcze bardziej.
Nie opisuję tu zabytków ani knajp, bo o samych dzielnicach pisałem w innych wpisach. Tutaj chodzi tylko o nocleg: dla kogo, za ile, co przeszkadza i jak dojechać.
Eixample to XIX-wieczna siatka kwartałów z charakterystycznymi ściętymi narożnikami. Ulice są szerokie, łatwo się tu odnaleźć, a hoteli jest więcej niż w jakiejkolwiek innej dzielnicy. Najczęściej polecam ją gościom, którzy są w Barcelonie pierwszy raz i mają 2–3 dni.
Dzielnica dzieli się na dwie części. Dreta de l’Eixample (po wschodniej stronie Carrer de Balmes, z Passeig de Gràcia) jest bardziej reprezentacyjna i droższa. Esquerra de l’Eixample (po zachodniej stronie Balmes) jest bardziej mieszkalna, zwykle trochę tańsza i bliżej Montjuïc.
Orientacyjnie: 110–200 € za noc poza sezonem, 200–350 € i więcej latem oraz w czasie dużych wydarzeń.
Plusy:
Minusy: jest drogo, a przy głównych arteriach głośno. Aragó, Gran Via, Diagonal, Balmes czy Muntaner mają po kilka pasów, a ruch nie cichnie tam w nocy. Moja rada: przy rezerwacji poproś o pokój od strony wewnętrznego podwórza (po hiszpańsku habitación interior). Bywa ciemniejszy, ale za to śpisz w ciszy. Spokojniej jest też przy ulicach zamkniętych dla ruchu, takich jak przebudowana Consell de Cent.
Gràcia była kiedyś osobnym miasteczkiem i nadal to widać: niska zabudowa, wąskie ulice, małe place, mieszkańcy z psami i zakupami. Polecam ją parom i rodzinom, które nie potrzebują hotelowego lobby i wolą wieczorem usiąść na placu, niż przepychać się na Rambli. Pasuje też osobom, które w Barcelonie już były. Co warto tam zobaczyć, opisałem w przewodniku po Gràcii, Poblenou i Sant Antoni. Tu skupiam się tylko na spaniu.
Orientacyjnie: 90–170 € za noc poza sezonem, 150–260 € latem. Dużych hoteli jest tu mniej, za to sporo małych obiektów i apartamentów.
Plusy:
Minusy: do plaży zawsze jedziesz metrem, a do starego miasta idziesz dobre pół godziny. Uważaj na pokoje z oknami na Plaça del Sol, bo tam siedzi się do późna. W połowie sierpnia przypada Festa Major de Gràcia: ulice są udekorowane, koncerty trwają do nocy, a ceny idą w górę. Albo przyjedź na święto celowo, albo wybierz inny termin.
El Born leży w Ciutat Vella, po drugiej stronie Via Laietana niż Barri Gòtic. Jeśli chcesz rano wyjść z hotelu prosto w średniowieczne uliczki, a po południu dojść pieszo na plażę, to jest dobry adres. Polecam go osobom, które lubią dużo chodzić i nie planują codziennie jeździć do Sagrady Famílii czy Park Güell.
Orientacyjnie: 120–220 € za noc poza sezonem, 200–350 € i więcej latem. Ceny w sezonie są wysokie po prostu dlatego, że hoteli w samym Born jest niewiele.
Plusy:
Minusy: wieczorem jest głośno, szczególnie w okolicy Passeig del Born, gdzie bary są pełne do późna. Ulice są wąskie, więc czasem trzeba wysiąść z taksówki wcześniej i podejść kawałek z walizką. Wiele budynków ma po kilkaset lat, a to oznacza małe pokoje, czasem brak windy i okna wychodzące prosto na sąsiada. W nocy po starym mieście jeżdżą też śmieciarki i polewaczki myjące ulice, a osoby o płytkim śnie wyraźnie je słyszą. W tłocznych miejscach Ciutat Vella pilnuj telefonu i portfela. Kieszonkowców jest tu więcej niż w Gràcii czy Eixample.
Barceloneta to dawna dzielnica rybacka na trójkątnym cyplu między portem a morzem. Do piasku masz stąd kilka minut, czasem jedną przecznicę. O historii i charakterze tego miejsca pisałem osobno we wpisie o Barcelonecie. Tu oceniam ją wyłącznie jako miejsce do spania.
Polecam ją na letni wyjazd, kiedy plaża jest głównym punktem programu, a zwiedzanie dodatkiem. Na pierwszy, typowo „zabytkowy” pobyt wybrałbym raczej Eixample albo Born.
Orientacyjnie: 100–200 € za noc poza sezonem, 200–350 € i więcej w lipcu i sierpniu. W samej dzielnicy hoteli jest mało, przeważają apartamenty. Duże hotele stoją raczej na jej obrzeżach, przy porcie i na końcu plaży.
Plusy: morze pod nosem, poranny spacer brzegiem przed tłumami, pieszo kilkanaście minut do Born.
Minusy:
Barcelona jest zwarta. Z każdej z tych czterech dzielnic dojedziesz do najważniejszych miejsc w mniej niż pół godziny. Różnica polega na tym, ile przesiadek zrobisz i ile przejdziesz pieszo.
Na kilkudniowy pobyt zwykle wystarcza bilet T-casual, czyli 10 przejazdów w strefie 1, a w ramach każdego możesz się przesiadać przez 75 minut. Jeśli jeździsz dużo, policz, czy nie opłaci się Hola Barcelona z nieograniczoną liczbą przejazdów na 2–5 dni. Pamiętaj, że T-casual nie obejmuje stacji metra L9 na lotnisku. Tam potrzebny jest osobny bilet lotniskowy.
Większość problemów, z którymi przychodzą do mnie goście, nie ma nic wspólnego z wyborem dzielnicy, tylko z drobnym drukiem w rezerwacji. Za każdym razem sprawdzam:
Przy zameldowaniu przygotuj dowód osobisty albo paszport. Hiszpańskie przepisy nakazują obiektom spisywać dane każdego gościa.
Jeśli jesteś w Barcelonie pierwszy raz i masz 2–3 dni, wybierz Eixample, najlepiej w trójkącie między Passeig de Gràcia, Diagonal i Plaça de Catalunya. Przy krótkim pobycie każda zaoszczędzona przesiadka to więcej czasu na zwiedzanie. Jeśli bardziej niż modernizm ciągnie cię stare miasto i chcesz wszędzie chodzić pieszo, postaw na El Born.
Jeśli wracasz i najważniejsze miejsca masz już za sobą, spróbuj Gràcii. Zobaczysz codzienne życie mieszkańców, a za podobną cenę dostaniesz zwykle trochę więcej spokoju niż w centrum.
Jeśli przyjeżdżasz latem dla plaży, wybierz Barcelonetę albo Born. Jeśli jednak źle śpisz, rozważ raczej Eixample przy linii L4 (stacje Girona albo Passeig de Gràcia) i pokój od podwórza. Na plażę dojedziesz stamtąd bez przesiadki, a w nocy będzie ciszej.
Jedziesz z dziećmi? Polecam Gràcię albo spokojną boczną ulicę w Esquerra de l’Eixample, z dala od barów i dużych arterii.
Na koniec jedna zasada, którą powtarzam wszystkim: lepiej pięć minut do metra niż widok z okna. Z widoku korzystasz chwilę rano i chwilę wieczorem, a do metra idziesz kilka razy dziennie. Zanim klikniesz „rezerwuj”, otwórz mapę, sprawdź najbliższą stację i nazwę ulicy pod oknem. To dwie minuty, które potrafią zmienić cały wyjazd.
Chcesz zobaczyć Barcelonę po swojemu?
Spacery z przewodnikiem mają zimą przegląd techniczny trasy i wracają we wtorek 12 stycznia. Do tego czasu: sześć tras z mapą i polskim lektorem w telefonie — idziesz, kiedy chcesz.
Sprawdzone porady, mniej znane miejsca i praktyczne triki na wyjazd do Barcelony — prosto na Twój e-mail. Bez spamu, wypisujesz się jednym kliknięciem.
